آشنايى با جغرافياى استان ايلام
 

 آشنايى با مشخصات و ويژگيهاى طبيعى استان ايلام … 3
 پستى و بلنديها … 3
 آب و هوا … 7
 منابع آب در استان … 9
 قاتها… 11
 جنگلها و مراتع استان … 12
 گونه هاى جانورى … 16
 حفاظت محيط زيست … 17
 ويژگيهاى انسانى استان ايلام … 19
 ايلام قبل از اسلام … 19
 ايلام در قرون اوليه ى اسلامى … 22
 نژاد و زبان … 23
 فرهنگ عمومى مردم … 24
 زندگى كوچنشينى … 25
زندگى در روستا … 27
 شهرنشينى و زندگى شهرى … 28
 موقعيت شهرستانهاى استان ايلام … 28
 بخش سوم : آشنايى با ويژگيهاى اقتصادى استان … 45
 كشاورزى … 45
 دام و دامپرورى … 47
صنايع و معادن … 48
 راهها و رسانه هاى ارتباطى … 51
 منابع و مآخذ … 54


 تأليف : حبيب الله محموديان


جغرافيا دانشى است كه :
ـ ما را با ويژگيهاى طبيعى روستا ، شهر ، كشور و جهانى كه در آن زندگى مىكنيم از جمله پستى و بلندىها ، آب و هوا ، رودها ، درياها ، جنگلها و ... آشنا مىسازد .
ـ ما را با ويژگيهاى انسانى و تاريخى و سياسى استان ، كشور و ممالك جهان آشنا مىسازد .
ـ ما را با ويژگيهاى اقتصادى از جمله كشاورزى ، دامپرورى ، صنعت و ديگر مسائل اقتصادى مناطق ، استانها و نواحى كشور و جهان آشنا مىسازد .
و خلاصه اينكه جغرافيا دانشى است كه ما را با محيط زندگى آشنا مىسازد .
استان ايلام
استان ايلام از جمله استانهاى كشور عزيزمان ايران است كه در غرب كشور و در همسايگى با كشور عراق واقع شده است و حدود 19044 كيلومتر مربع مساحت دارد .
همسايه ها
همانطورى كه در محل سكونت خود همسايگانى داريم ، استانمان هم در موقعيتى قرار گرفته كه با استانهاى ديگر همسايه است ؛ كرمانشاه ، لرستان ، خوزستان همسايگان استان ايلام هستند كه به ترتيب در شمال ، شرق و جنوب شرقى اين استان واقع شده اند . از سمت مغرب نيز استانمان تماما" به طول 425 كيلومتر با كشور عراق همسايه است .


آشنايى با مشخصات و ويژگيهاى طبيعى استان ايلام
پستى و بلنديهاى استان ايلام
استان ايلام مانند ديگر استانها و نواحى كشور از ناهمواريها يا پستى و بلندىها تشكيل شده است . بلنديها شامل رشته كوهها ، كوهها و تپه هاست و پستىها هم شامل دشتها ، صحراها و دره هاست . بيشتر نواحى استان ايلام كوهستانى است و تراكم كوهستانها در قسمت شمال و شرق استان است و قسمت غرب و جنوب غربى استانمان را دشتهاى گرمسيرى تشكيل مىدهد . البته در نواحى كوهستانى دشتهاى كوچك ميانكوهى وجود دارد كه از نظر كشت محصولات كشاورزى داراى اهميت مىباشند .
الف : بلنديهاى استان
1 ـ ناحيه كوهستانى كبيركوه
كبيركوه مهمترين و بزرگترين رشته كوه استان ايلام است كه در محل به نامهاى «كَوِر» يا «كَوَرْ» معروف است . طول اين رشته كوه 160 كيلومتر است كه در جهت شمال غربى ـ جنوب شرقى به صورت ديوارى منظم امتداد دارد . بلندترين قله كبيركوه «كان صيفى» نام دارد كه در ناحيه «ورزين يا ورزرين» واقع شده است . اين قله 3050 متر از سطح دريا ارتفاع دارد .
شهرستانهاى دهلران ، مهران ، آبدانان در غرب كبيركوه قرار دارند و درهشهر در شرق اين رشته واقع است . شهرستانهاى ايلام ، شيروان و چرداول و ايوان در كوهستانهاى شمال و شمال شرقى استان واقع شده اند .

2 ـ ناحيه كوهستانى ديناركوه
اين رشته كوه به موازات كبيركوه امتداد يافته است . بلندترين قله ى اين رشته كوه 2600 متر از سطح دريا ارتفاع دارد . ديناركوه بين دو شهرستان آبدانان و دهلران واقع شده و از جمله كوههاى مهم و مرتفع استان به شمار مىرود .
3 ـ ناحيه كوهستانى مانشت
اين ناحيه كوهستانى شامل چند رشته كوه به هم پيوسته است . بلندترين قله ى اين ناحيه «مانشت» مىباشد كه بيش از 3000 متر از سطح دريا ارتفاع دارد . ادامه ى قله ى مانشت به نام كوه «بانكول» معروف است كه مرز شهرستانهاى شيروان و چرداول و ايوان را تشكيل مىدهد .
همچنين در اين ناحيه كوهستانى كوههاى « سيوان » و « گچان » نيز واقع شده كه مهمترين ارتفاعات شمال و شمال شرقى استان را تشكيل مىدهند .

4 ـ ناحيهى كوهستانى نخجير كوه
كوه نخجير از جمله رشته كوههاى مهم استان مىباشد كه در غرب و جنوب غربى شهر ايلام واقع شده است . اين رشته كوه بلندترين كوهى است كه مشرف بر دشت گرمسيرى صالحآباد (هيژدانه) مىباشد .
ديگر كوههاى مهم استان عبارتند از : «رنو» و «شرهزول» بين ايوان و چوار ، «قلاجه» بين استانهاى ايلام و كرمانشاه ، كوه «كولك» در شهرستان مهران ، «سياه كوه» در غرب شهر ايلام و كوههاى «لنه» و «چرمين» بين چرداول و شيروان .
ب : دشت ها و نواحى پست استان
در حد فاصل يا حاشيه نواحى كوهستانى استان دشتها و درههاى مهمى وجود دارد كه به برخى از آنها اشاره مىشود .
1 ـ دشت گرمسيرى دهلران

شهرستان دهلران در ناحيه غربى دشت عباس واقع شده است . دشت عباس از جمله دشت هاى وسيع و حاصلخيز استان و كشور است . اخيرا" اقداماتى جهت تأمين آب مورد نياز كشاورزى اين دشت مهم انجام شده است . از جمله اين اقدامات مىتوان به ايجاد سد برروى رودخانه كرخه و كانالهاى آبيارى آن و همچنين حفر تعداد زيادى چاه عميق و نيمه عميق اشاره نمود .
مهمترين محصولات توليدى دشتهاى منطقه دهلران و موسيان ، غلات ، صيفىجات ، چغندر قند و كشت و سبزيجات مىباشد .
2 ـ دشت گرمسيرى «هيژدانه »
اين دشت در منطقه عمومى صالح آباد واقع شده است . هيژدانه دشت گرمسيرى حاصلخيزى است كه به صورت ديم بيشتر زير كشت غلات مىرود و شامل دشت هاى ، صالح آباد ، ريكا ، كَلِك ، و گُلان مىباشد .
3 ـ دشت گرمسيرى مهران
اين دشت كه در گذشته منصورآباد نام داشته در ناحيه ى مرزى با عراق واقع شده است و شامل دشت هاى به هم پيوسته ى مهران ، محسن آباد (مه سناو) و چنگوله مىباشد .
سد انحرافى كنجان چم اين دشت را مشروب ساخته است .
4 ـ دشت هاى ميانكوهى ناحيه كوهستانى
در حد فاصل ارتفاعات و رشته كوههاى استان دشتهاى مهمى واقع شده اند مهمترين آنها دشت ايوان است كه رودخانه ى «كنگير» آن را مشروب ساخته است . دشتهاى ديگر اين ناحيه عبارتند از : دشت هاى ميانكوهى ايلام ، چوار ، آبدانان ، دره شهر ، بدره ، چرداول ، هليلان ، زرين آباد و آسمان آباد كه اغلب كم وسعت هستند .


دشت ميانكوهى چوار
آب و هوا
چرا اطلاع از وضعيت آب و هوا ضرورت دارد ؟
اطلاع از وضعيت آب و هوا در دنياى امروز بسيار مهم و ضرورى است . پرواز هواپيماها ، حركت كشتىها ، فعاليتهاى كشاورزى و بسيارى موارد ديگر نياز به بررسى و پيش بينى وضع آب و هوا دارد . تلاش هاى محققان در زمينه پيش بينى آب و هواى يك منطقه امروزه امرى ضرورى و حياتى است. هنگامى كه پيش بينى مىشود كه مثلا" در فلان روز احتمال وقوع بارندگى ، باد ، طوفان و يا... وجود دارد ، شرايط براى بهره گيرى و يا مقابله با برخى حوادث ناگوار مساعد و مناسب مىگردد ؛ لذا اين ضرورت احساس مىشود تا بيشتر به موقعيت آب و هوايى شهر و روستا توجه كنيم و اطلاعات لازم را در اين زمينه به دست آوريم .

آب و هواى ايلام
استان ايلام هم مانند ساير نواحى كشور داراى تنوع آب و هوايى است . به طورى كه همزمان مىتوان آثار انواعى از آب و هوا را در نواحى مختلف آن مشاهده نمود . ايلام در حاشيه ى غربى رشته كوه زاگرس و اقع شده است ؛ لذا هم داراى نواحى كوهستانى است وهم در قسمت غرب وجنوب غربى به دشتهاى گرمسيرى و نواحى پست محدود مىشود . اين سرزمينهاى كم ارتفاع به ديگر نواحى پست از جمله جلگهى « ميان رودان » يا بين النهرين كه همان سرزمين عراق فعلى است ، محدود مىشود . شرايط ناهمواريها موجب پيدايش انواع آب و هوا در استان ايلام شده است .
تقسيم بندى مناطق آب و هوايى استان
به سبب وضعيت ناهموارىها ، و موقعيت استان ، سه نوع آب و هوا را در استان ايلام مىتوان مشاهده كرد .
1 ـ آب و هواى كوهستانى سرد
اين نوع آب وهوا در ارتفاعات بلند استان مانند مانشت ، گچان و كان صيفى وجود دارد كه بيشتر ايام سال پوشيده از برف هستند .
2 ـ آب و هوا معتدل كوهستانى
قسمت عمده اى از شمال و شمال شرقى استان كوهستانى و داراى آب وهواى معتدل كوهستانى است . شهرستانهاى ايلام ، ايوان ، شيروان چرداول ، آبدانان و دره شهر در اين ناحيه ى آب و هوايى واقع شده اند .
3 ـ آب وهواى بيابانى و نيمه بيابانى
چون قسمت غربى و جنوبى استان داراى سرزمينهاى پست مىباشد و از جهتى به نواحى گرم عراق و همچنين استان خوزستان متصل است ، لذا داراى آب و هوايى گرم و خشك مىباشد . شهرستانهاى مهران و دهلران در ناحيه گرم و خشك استان واقع شده اند . دهلران در بيشتر روزهاى تابستان داراى بالاترين درجه دما در كشور است . و گاه به 50 درجه بالاى صفر مىرسد .


منابع آب در استان
قسمت عمده اى از سرزمينهاى استان ايلام كوهستانى است و جهت امتداد چينخوردگىها بصورتى است كه مىتواند جريانهاى هواى مرطوب شمال غربى را جذب و هدايت نمايد ؛ لذا با توجه به شرايط فوق در فصول زمستان و بهار به ميزان قابل توجهى باران و برف در نواحى مختلف استان مىبارد . حاصل اين نزولات تشكيل جويبارها و رودهاست . برخى از اين رودها دائمى هستند و در تمام فصول سال آب در آنها جريان دارد و برخى ديگر فصلى هستند به طورى كه فقط در زمستان و بهار آب در آنها جارى مىشود و در فصول ديگر خشك مىشوند . قسمتى از آبها هم در زمين نفوذ مىكنند و آبهاى زيرزمينى را تشكيل مىدهد كه با حفر قنات و چاه مورد استفاده قرار مىگيرد .
مهمترين رودخانههاى استان عبارتند از
1 ـ رودخانه ى سيمره يا كرخه : سيمره يكى از پرآبترين و مهمترين رودخانههاى غرب كشور است كه از ناحيه كوهستانى جنوب استان همدان سرچشمه مىگيرد و پس از گذر از استان كرمانشاه وارد استان مىشود . در استان ايلام رودهاى كوچكى از شهرستانهاى شيروان و چرداول و درهشهر به سيمره مىپيوندند و آن را پر آب مىسازند اين رودخانه كه در حد فاصل استانهاى ايلام و لرستان جريان دارد ، به خوزستان وارد مىشود و سيمره در اين استان به نام كرخه معروف است . در مسير اين رودخانه اهالى محل براى آبيارى زمينهاى كشاورزى از آب اين رودخانه به صورتهاى مختلف استفاده مىكنند .
آيا مىدانيد كدام رودها از استان ايلام به رودخانه سيمره مىپيوندند ؟
2 ـ رودخانه ى كنجانچم : كنجانچم از ارتفاعات ميشخاص ايلام سرچشمه مىگيرد و پس از دريافت شعباتى پرآب شده و پس از عبور از منطقه گلان صالح آباد به شهر مرزى مهران وارد مىشود . در منطقه ى مرزى با كشور عراق سدى بر روى آن بسته شده كه زمينهاى دشت مهران را آبيارى مىكند. اين رودخانه سپس به خاك عراق وارد مىشود. در سالهاى اخير سدى بر روى اين رودخانه در منطقه ى چم گردلان ايجاد شده كه تأمين كننده آب آشاميدنى ايلام مىباشد .
3 ـ رودخانه ى گدارخوش (ويار خَوش) : سرچشمه ى اين رود ارتفاعات حاشيه ى شمال شهر ايلام مىباشد كه با پيوستن به چشمه هاى متعدد در جنوب غربى شهر ايلام پرآب مىگردد و سپس از نواحى صالحآباد و ميمك گذشته ، وارد خاك عراق مىشود .
4 ـ رود گنگير : اين رود از ارتفاعات شمال ايلام (مانشت) سرچشمه گرفته و در دشت ميانكوهى و حاصلخيز ايوان جريان مىيابد . اين رود هم مانند ديگر رودهاى غرب استان در ناحيه مرزى وارد كشور عراق مىشود .
5 ـ رودخانه ى دويرج : دويرج از سراب آبدانان در دامنه كبيركوه سرچشمه گرفته ، پس از عبور از اين منطقه به شهرستان دهلران وارد مىشود سپس از موسيان گذشته ، از مرز خارج مىشود .
6 ـ رودخانه ى ميمه : ميمه نيز از كبيركوه سرچشمه مىگيرد و در جهت شرق به غرب از زرينآباد و دهلران مىگذرد و وارد عراق مىشود .
7و8ـ گاوى و چنگوله : اين دو رودخانه در شهرستان مهران جريان دارند . گاوى در ناحيه مرزى به كنجانچم مىپيوندد و چنگوله در شرق شهرستان مهران از مرز خارج مىشود . ديگر رودخانههاى استان عبارتند از : سياه گاو در آبدانان ، تلخاب در چوار ، كانىشيخ در چوار ، چيغاب يا جيقاو در آبدانان ، شيروان در شيروان ، زنجيره در چرداول ، كُلم در بدره و ...
قناتها
در گذشته تعداد زيادى قنات در استان وجود داشته كه به دليل شرايط و امكانات جديد بهرهگيرى از منابع آب زيرزمينى و حفر چاههاى عميق و نيمه عميق كاربرد آنها محدود شده است . برخى از اين قناتها تاريخى است كه نمونهى آن در شهرستانهاى دهلران و ايلام وجود داشته است .
قناتهاى فلاحتى ، نامدِنانان و آزلوار نمونهاى از اين قناتهاى تاريخى در شهر ايلام است .
سئوال : قنات چيست و از ابتكارات كدام اقوام است ؟

جنگلها و مراتع استان
آشنايى با پوشش گياهى و جنگلى هر منطقه و ناحيه از جهات مختلف داراى اهميت مىباشد . اطلاع از اهميت و ارزش جنگل و نقش بسيار مهم آن در زندگى انسان در دنياى امروز امرى ضرورى و حياتى است . نياز به پوشش گياهى و جنگلى در روى كرهى زمين براى بقاى انسان و موجودات زنده به حدى است كه به عنوان مهمترين مسألهى جهانى درآمده است . اگر صحبت از لايه اوزن و آسيب ديدن آن بر اثر آلودگىهاى ناشى از تأسيسات و كارخانههاى موجود در كشورهاى صنعتى دنياست ، امروزه در جهان گسترش جنگلها و پوشش گياهى براى جلوگيرى از اين پديده خطرناك را پيشنهاد مىكنند و تلاش در اين زمينه به صورتى فعال در مجامع علمى دنيا جريان دارد .
جنگل چيست ؟ به مجموعهى درختان و درختچههاى موجود در يك محدوده كه در آن جا شرايط مناسبى براى زندگى وحوش ، جلوگيرى از فرسايش خاك و جذب رطوبت و... به وجود آمده است ، جنگل گويند .

اهميت جنگل
جنگل از ابعاد مختلف داراى اهميت مىباشد ؛ برداشت چوب و استفاده از آن در صنايع مختلف و تهيه فرآوردههاى چوبى و سرمايهگذارى در اين زمينه در بسيارى از كشورهاى دنيا رونق بسزايى يافته است . اهميت جنگل فقط در زمينهى برداشت چوب نيست بلكه جنگل و پوشش گياهى نقش بسيار مهمى در تعديل دما ، تلطيف هوا ، جذب رطوبت ، حاصلخيزى خاك ، جلوگيرى از فرسايش خاك ، حفظ محيط زيست و ... دارد كه لازم است همه ما در حفظ و گسترش آن بكوشيم و از تخريب و قطع درختان جلوگيرى كنيم تا محيط زيست مناسب و مطلوب داشته باشيم .
 
جنگلهاى ايلام دره ارغوان
وضعيت جنگلها و مراتع استان
ايلام كوهستانى است و شرايط اقليمى مناسب براى رشد درختان و گياهان مختلف را داراست لذا قسمت عمده اى از وسعت استان داراى پوشش جنگلى و مرتعى است .
بر اساس برآورد سرجنگلدارى استان مساحت جنگلهاى استان حدود 500000 هكتار است كه بيشتر درختان اين جنگلها را نوع بلوط تشكيل مىدهد . علاوه بر اين نوع درخت كه در تمام كوههاى زاگرس به چشم مىخورد ، درخت بنه نيز در ارتفاعات و دامنه هاى تند نواحى كوهستانى ديده مىشود.
درختان كيكم ، زالزالك ، ارژن (اَرجِن) و بادام كوهى برخى ديگر از گونه هاى جنگلى نواحى كوهستانى استان را تشكيل مىدهند .
درخت و درختچهى كُنار نيز در نواحى گرمسيرى استان پوشش جنگلى اين ناحيه آب و هوايى را تشكيل مىدهد .
درهى ارغوان در شمال شرقى شهر ايلام نيز پوشيده از درختان ارغوان است كه در فصل بهار زيبايى خاصى به اين دره بسيار زيبا و مصفا داده است .
در جاهاى بلند كوهستانى و قلهها نوعى درخت به نام «شَن» رويش دارد كه چوب آن استحكام چوب درخت بلوط را ندارد .

مرتع چيست ؟
به پوشش گياهى سطح زمين كه مورد استفاده براى تعليف دامهاست مرتع گفته مىشود .
مراتع استان ايلام
چون ميزان بارندگى و ديگر نزولات جوى در استان مناسب است ، گونه هاى گياهى متعدد و متنوعى در نواحى مختلف استان رويش دارد كه مراتع استان را تشكيل مىدهند . اين مراتعِ خوب ، موجب شده تا دامپرورى در استان رونق پيدا كند و مردم به فعاليتهاى دامپرورى مشغول شوند . اگر به تاريخ و گذشته ى تاريخى ايلام برگرديم ، مىبينيم كه در گذشته مهمترين فعاليت مردم ساكن در استان ايلام دامپرورى بوده است .
انواع مراتع
با توجه به وضعيت ناهمواريها و چگونگى آب و هوا مراتع استان ايلام به سه دسته تقسيم مىشوند :
1 ـ مراتع ييلاقى ، اين نوع پوشش گياهى در ارتفاعات بلند و نواحى سردسير استان رويش دارد و دامداران در فصل تابستان به هنگام كوچ به ييلاق از آن استفاده مىكنند .
2 ـ مراتع قشلاقى : قشلاق يا گرمسير در فصل زمستان مورد استفاده ى دامداران و دامپروران قرار مىگيرد . چون نواحى كوهستانى در فصل زمستان به دليل سرما و يخبندان و برف پوشش گياهى ندارد ، دامداران دامهاى خود را به جاهاى گرم مىبرند تا فصل سرما را در آنجا بگذرانند . مناطق صالح آباد ، مهران ، چنگوله ، دهلران ، دشت عباس و ماژين مهمترين نواحى قشلاقى استان را تشكيل مىدهند .
3 ـ مراتع ميانى يا ميانبند ، محدودهى اين نوع مراتع در حد فاصل مراتع ييلاقى و قشلاقى قرار دارد . ميزان پوشش گياهى مراتع ميانى كمتر از ديگر محدوده ها است . اما تنوع گياهان آن بيشتر است . دشتهاى ميانكوهى و كوهپايه ها در اين ناحيه مرتعى قرار دارند .

گونه هاى جانورى
بخش ديگرى از جغرافياى طبيعى به بررسى وضعيت زندگى جانوران اختصاص دارد . مىخواهيم بدانيم در استان چه نوع جانورانى زندگى مىكنند . بر اساس بررسىهاى انجام شده توسط سازمان حفاظت محيط زيست استان ، گونه هاى مختلفى از جانوران و پرندگان در نواحى كوهستانى ، جنگلها و دشتهاى استان زندگى مىكنند كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم .
ـ كَل ، بُز ، قوچ و ميشكوهى يك گروه از جانوران هستند كه در صخره هاى نواحى كوهستانى زندگى مىكنند و در بسيارى موارد طعمه ى شكارچيان مىشوند . به علت شكار بىرويه نسل برخى از اين گونه هاى جانورى در حال نابودى است كه همكارى مردم و مسئولان براى حفظ حيات آنها مهم و ضرورى است.
ـ خرس ، پلنگ ، كفتار ، گرگ ، گراز ، شغال و خرگوش نيز از جمله گونه هاى جانورى است كه در قلل و صخرههاى صعبالعبور و جنگلى استان زندگى مىكنند . نسل برخى از آنها مثل گراز به دلايلى افزايش پيدا كرده است .
ـ پرندگانى چون كبك ، كبوتر ، عقاب ، كركس ، سار و جغد در نواحى مختلف استان وجود دارند .
ـ دراج ، هوبره و آهو نيز در بيشهها و بيابانهاى حاشيهاى استان وجود دارند . همچنين در فصل زمستان و اوايل بهار بسيارى از پرندگان مهاجر در نواحى گرمسيرى بركنار رودها زمستان خود را مىگذرانند .
حفاظت محيط زيست
حفاظت محيط زيست سازمانى است كه مسئوليت حفظ و احياى حيات وحش و جلوگيرى از آلودگى محيط زيست را بر عهده دارد .
آب ، خاك و هوا عناصر بسيار مهم محيط زيست هستند كه حيات و زندگى انسانها و جانوران بستگى به آنها دارد ، لذا براى اينكه محيطى پاك ، سالم و مصفا داشته باشيم بايد در حفظ آنها بكوشيم . برخى مناطق و محدودههاى حفاظت شده و ممنوعه استان عبارتند از :
1 ـ غار خفاش : اين غار طبيعى در شمال شهر دهلران واقع شده ، در اين غار ميليونها خفاش زندگى مىكنند كه گونه ى آنها با خفاشهاى غارهاى ديگر استان متفاوت است .
2 ـ چشمه قير و چشمه آبگرم دهلران : اين چشمه هاى طبيعى در دامنه غار خفاش جارى هستند كه براى استفاده از چشمه ى آبگرم و معدنى دهلران تاسيساتى ساخته شده است . اهالى منطقه و كسانى كه داراى ناراحتىهاى روماتيسمى و پوستى هستند از آن استفاده مىكنند .
3 ـ قله ى مانشت ، شش كلان ، شرهزول ، قلندر ، گچان و بانكول : اين ارتفاعات مهمترين ارتفاعات شمال ايلام را تشكيل مىدهند كه به دليل پوشش جنگلى مناسب و زيستگاه وحوش ، براى حفظ و احياى آنها مورد حفاظت واقع شده و به عنوان محدوده ى ممنوعه اعلام گرديده اند .
4 ـ غار برهزرد : اين غار بسيار زيباى طبيعى بر فراز كوه سيوان و مشرف بر منطقه چنارباشى ايلام واقع شده است .
غارهاى ديگرى از جمله چهلستون ، درهدراز (طلسم) و ... در نواحى كوهستانى استان وجود دارند كه برخى از آنها غارهاى تاريخى هستند كه در دوره غارنشينى محل سكونت انسانها بوده است .
 

بخش دوم
ويژگيهاى انسانى استان ايلام
در بخش ويژگيهاى انسانى استان ايلام به سابقهى تاريخى ، زبان و نژاد ، فرهنگ عمومى ، زندگى شهرى ، روستائى و عشايرى و موقعيت تقسيمات كشورى در اين استان اشاره مىشود .
استان ايلام و موقعيت آن در دوران مختلف
مطالعات تاريخى و كشفيات و پژوهشهاى باستانشناسى نشان مىدهد ، سرزمينى كه امروزه در نقشه هاى جغرافيايى به نام استان ايلام ناميده مىشود ، يكى از سكونتگاه هاى انسانها در دوران مختلف تاريخى بوده است . دليل اين ادعا وجود آثار و محوطه هاى باستانى است كه از گذشته ها در مناطق و شهرهاى استان باقى مانده است .
در اين مبحث قصد داريم به طور خلاصه به سابقه ى تاريخى ايلام اشاره كنيم .
ايلام قبل از اسلام
در دوران باستان اقوام مختلفى در درهها و دشتهاى ميانكوهى زاگرس زندگى كردهاند كه برخى از اين اقوام شناسايى شده اند . اميد مىرود در آينده نيز بر اثر كاوشهاى علمى اطلاعات بيشترى در مورد ساكنان اين منطقه به ويژه سرزمين فعلى ايلام به دست آيد .
اقوام گوتى و كاسيت
گوتىها و كاسيتها از جمله ى اين اقوام هستند كه در غرب ايران زندگى كرده اند و امروزه آثار بسيار زيادى از ابزار و وسايل زندگى آنها خصوصا" آثارى از جنس مفرغ يا برنز از قبرستانهاى باستانى پيدا شده است .
كاسيتها مردمانى كوچنشين بودند . كوچ نشينى بدون داشتن اسب و ديگر حيوانات اهلى باركش امكانپذير نبود از اين رو بسيارى از ابزار و آلات فلزى كه از قبرستانهاى باستانى به دست مىآيد شامل دهنه و زين اسب مىباشد . در اين قبرستانها جز اين ابزارها ، وسايل ديگرى نظير خنجر ، نيزه و نظاير آن كشف مىشود .
كشور ايلام (عيلام) باستان
بنا به اطلاعاتى كه از مطالعات تاريخى و بررسى هاى باستان شناسى به دست آمده است ، ايلام فعلى بخشى از سرزمين ايلام باستان بوده است .
ايلام باستان سرزمينى است كه از شمال به راه خاوران ؛ يعنى ، راهى كه از بغداد به همدان متصل مىشد ، از جنوب به خليخ فارس ، از غرب به رودخانه ى دجله در خاك عراق و از شرق به مسير همدان به تنگه ى هرمز در استان هرمزگان محدود مىشد . اين كشور 25 قرن حيات داشته و تا تأسيس دولت ماد يكى از حكومت هاى قدرتمند ايرانى بوده است . ايلام در سال 640 قبل از ميلاد به دست دولت آشور سقوط كرد و به مدت كوتاهى پس از آن ، هخامنشيان آشوريان را در هم شكستند و حكومتشان را از بين بردند از آن پس سرزمين ايلام يكى از ايالتهاى حكومت هخامنشيان شد .
پايتخت ايلام باستان
پايتخت ايلام شهر شوش واقع در استان خوزستان بوده و علاوه بر آن پايتخت ديگرى به نام ماداكتو داشته است . محل شهر ماداكتو هنوز مشخص نشده است . ممكن است در آينده باستان شناسان بتوانند با مطالعه و بررسى محوطه هاى باستانى ، محل اين شهرِ مهم ايلام باستان را پيدا كنند . از جمله ايالتهاى مهم ايلام باستان مىتوان به شوش ، سيماش و انزان اشاره نمود . در تپه هاى باستانى موسيان آثارى از دوران ايلام باستان به دست آمده است .

ايلام در دوران ماد تا ساسانيان
ايلام در دوران ماد و هخامنشى از جمله ايالت هاى اين سلسه ها به شمار مىآمد . در دوران تسلط سلوكيها هر چند در ظاهر اين سرزمين به تصرف آنان در آمده است اما بنا به نوشته ى مورخان يونانى در اين زمان ساكنان زاگرس اكثر اوقات درنبرد با قوم مهاجم يعنى سلوكيان بوده اند .
ايلام در دوره اشكانى همچنان ايالتى از ايالتهاى اين دولت بوده است . در دوره ى ساسانى ايلام به دليل نزديكى با تيسفون ، پايتخت ساسانيان ، موقعيت خوبى پيدا مىكند . صيمره و شيروان از جمله شهرهاى مهم باستانى عصر ساسانى هستند كه در محدودهى استان ايلام قرار دارند و به ترتيب مركز ايالتهاى مهرجان قذق و ماسبذان بودهاند . آثار زيادى از اين دوره شامل قلعه ها ، بناها ، چهار طاقى و ... در استان ايلام ديده مىشود .

ايلام در قرون اوليه ى اسلامى
در اواخر دوره ساسانى خاندان فيروزان بر نواحى ايلام و خوزستان حكومت داشته اند كه پس از شكست در جنگ جلولا به دارالخلافه اعزام شده اند . در اواخر دوره ى ساسانى خاندان فيروزان بر ايلام و خوزستان حكومت داشته اند . مسلمانان پس از فتح نهاوند شهرهاى صيمره و سيروان را بدون جنگ و خونريزى تصرف نمودند . استان ايلام فعلى كه آن زمان جزيى از ايالت بزرگ «جبال» محسوب مىشد به دليل نزديكى به مركز خلافت در بغداد و اين كه بين مركز حكومت اسلامى و فلات مركزى حائل بود ، اهميت و موقعيت برجسته اى داشت .
آثارى از دوره اسلامى شامل پلها، بناها و بسيارى بقاع متبركه باقى ماده است كه برخى از اين آثار با معمارىهاى زيباى اسلامى همچنان باقى است .
ايلام در دورهى معاصر
بعد از فروپاشى حكومت آل بويه و تسلط تركان بر ايران مراكز حكومتى از غرب ايران به شرق منتقل مىشود و طبيعتا" از اين تاريخ به بعد موقعيت نواحى غربى و از جمله ايلام ضعيف مىگردد از جهتى ديگر چون كه بيشتر مورخان و سياحان راهى پايتختها و مراكز حكومتى مىشده اند ، در منابع مختلف حوادث اين دوره كمتر ثبت و ضبط شده است . اطلاعات ما در مورد تاريخ اين منطقه بعد از دوره آل بويه محدود مىباشد .
در اواخر قرن چهارم هجرى حسنويه كرد بر ايلام و لرستان حكومت مىكرده است كه بمدت 2 قرن حكومت خاندان او ادامه داشته است .
بعد از اين دوره نوبت به اتابكان لر مىرسد كه بر ايلام و لرستان حكومت كردهاند و قدرت و نفوذ آنان تا دوره شاه عباس صفوى اداره داشته است .

حكومت واليان در ايلام
بعد از كشته شدن شاهورديخان آخرين اتابك لر به دست شاه عباس ، حكومت لرستان و پشتكوه به حسين خان سيلورزى جد واليان ابوقداره مىرسد . سلسه ى حكومتى و اليانمدتى مركز حكومت خود را به ايلام فعلى كه قبلا" حسين آباد نام داشته منتقل مىكنند . حكومت آنان تا زمان به قدرت رسيدن رضا خان پهلوى در ايلام ادامه داشته است . آخرين والى لرستان و پشتكوه غلامرضاخان ابوقداره نام داشته كه پس از كودتاى 1299 به نحوى نسبتا" مسالمت آميز ايلام را به قصد بغداد ترك كرده است .


نژاد و زبان مردم استان ايلام
ايلام جزئى از كشور ايران است كه داراى سابقه چند هزار ساله است . اگر بپذيرم كه زمانى ايلاميها بر اين منطقه تسلط داشته اند و در اداور بعدى آريايىها به فلات ايران مهاجرت كردهاند و منطقه عمومى زاگرس هم سكونت گاه اين اقوام بوده است لذا مردم استان را ايلات كُرد و لُر تشكيل مىدهند كه احتمالا" ريشه ى نژادى آنها يكى است. زبان مردم ساكن در استان شاخه هايى از كُردى و لُرى است كه هر يك خود به انواعى تقسيم مىشود بدين شكل كه كردى ، شامل كردى محكى ، كلهرى و پشتكوهى است و لرى شامل لرى شوهانى و ... است علاوه بر اينها در پاره اى از نواحى جنوب استان از جمله موسيان مردم به زبان عربى تكلم مىكنند .
دين ومذهب
ساكنان استان ايلام عموما" مسلمان و داراى مذهب شيعه مىباشند مردم ايلام به اصول و عقايد اسلامى پايبند هستند و فرهنگ و آداب و سنن مردم با اعتقادات مذهبى آنان عجين شده است .
فرهنگ عمومى مردم
مردم ساكن در استان در طول هزاران سال به فعاليتهاى كشاورزى و دامپرورى اشتغال داشته اند ، لذا فرهنگ عمومى مردم تحت تأثير شرايط اقليمىو فعاليتهاى اقتصادى قرار گرفته است بطورى كه كار و فعاليت مربوط به كشاورزى و يا كوچ و كوچ نشينى دامپروران بدون مساعدت و همكارى يكديگر امكان پذير نبوده است با اين وصف ، همكارى در برداشت محصول ، همكارى در امور كوچنشينان ، دفاع از سرزمين ، حفظ موقعيت خود و بسيارى امور ديگر تعاون و همكارى را به عنوان يكى از راهكارهاى زندگى اجتماعى وارد صحنه فرهنگ عمومى نموده است .
مهمان نوازى ساكنان استان ، شركت در غم و شادى يكديگر و همراهى و همكارى در انجام فعاليتهاى اقتصادى و اجتماعى از جمله خصلتهاى بارز مردم استان محسوب مىگردد .
پوشش و لباس مردم در شهرهاى كوچك و روستاها تقريبا" سنتى باقى مانده اما در شهرها به تدريح تحت تأثير شرايط جامعه امروز تغيير و تحول پيدا كرده است .
سروده هاى محلى ، مراسم و اعياد سنتى به عنوان ميراثهاى با ارزش فرهنگى تا حدودى از بين رفته است و كمتر مورد توجه قشر جوان و نوجوان واقع شده است . در بسيارى از كتابها در مورد نوع لباس مردان و زنان گذشته و برخى آداب و سنن مردم در روزگاران پيشين به تفصيل سخن گفته شده است كه علاقه مندان مىتوانند به اين كتابها مراجعه نمايند .

شيوه هاى زندگى مردم چگونه است ؟
كار و فعاليت مردم استان همانند ديگر نواحى كشور تحت تأثير شرايط جغرافيايى و موقعيت اقتصادى ـ اجتماعى جامعه بوده است كه از گذشته هاى دور تا به امروز به صورتهاى مختلف ديده شده است .
الف ـ زندگى كوچ نشينى
مردمان ساكن در استان ، به دليل شرايط جغرافيايى استان نظير آب كافى ، مرتع مناسب ، نزديكى قشلاق و ييلاق ... از ديرباز به دامپرورى مشغول بوده اند . امروزه علاوه بر دامپرورى به شيوه ى سنتى ، تلاشهاى زيادى براى ايجاد واحدهاى دامپرورى و مراكز توليد فرآوردههاى گوشتى به شيوه ى علمى و صنعتى در استان صورت گرفته است . ايجاد مرغدارىها ، گاوداريها و پرورش ماهى و صنايعى نظير ايجاد مجتمع هاى فرآوردههاى گوشتى نمونه هايى از اين تلاشها محسوب مىگردند .
خانه هاى كوچنشينان اغلب موقتى و سيار است . نمونه هاى اينگونه مساكن عشاير كوچنشين عبارتند از : «كَپَر» ، كولا و سياهچادر .

فعاليتهاى اقتصادى كوچنشينان
1 ـ دامپرورى و توليد فرآورده هاى دامى مانند لبنيات ، گوشت ، پشم و پوست
2 ـ صنايع دستى مانند قالى ، قاليچه ، نمد ، گليم ، سياه چادر و ...
3 ـ فعاليت محدود كشاورزى
 

ب ـ زندگى در روستاها
به محلى كه جمعيتش كمتر از 10000 نفر باشد ، روستا يا ده گفته مىشود .
كار و فعاليت مردمان ساكن در روستاها بيشتر كشاورزى است . در برخى جاها آب و زمين كافى در دسترس نيست . لذا مردم به فعاليتهاى ديگرى از جمله صنايع دستى اشتغال دارند . آب عامل عمده ى سكونت مردم در يك روستا يا ده است . به طورى كه روستا يا ده را آبادى نيز مىگويند و آبادى جايى است كه بوسيله آب ـ آباد شده است و سكونت مردم در آن مكان بواسطه وجود آب است .
برخى خانههاى روستا در مزارع و شاليزارها پراكنده هستند اما در نواحى كوهستانى و دشتها ، خانه هاى روستايى متصل به هم هستند و معمولا" در كنار رودها ، چشمه ها و يا قناتها ، ايجاد شده اند .
فعاليت عمده ى روستاييان ، كشاورزى و توليد محصولات كشاورزى است . ضمن اينكه به صورت محدود كار دامپرورى را نيز انجام مىدهند .
 

شهرنشينى و زندگى شهرى
بررسيهاى باستانشناسى نشان مىدهد در دوران حكومت ساسانى و قرون اوليه اسلامى شهرهاى مهمى چون سيروان ، و صميره (دره شهر فعلى) ، اريوجان ، رذ (ردين) در محدوده ى فعلى استان ايلام وجود داشته است . اما از قرن چهارم هجرى به بعد در منابع تاريخى از شهرها و زندگى شهرى در اين منطقه اخبار درستى در دست نداريم جز اينكه بيشتر ساكنان منطقه كوچ نشين بودهاند . در عصر رضاخان تلاش شده تا كوچنشينان يكجانشين شوند ؛ يعنى محلى براى سكونت دائمى خود انتخاب نمايند و اين اقدام ، آغاز زندگى شهرى و شهرنشينى در اين دوره محسوب مىگردد .
وقتى در سال 1343 ايلام به صورت يك واحد استانى درآمد ، شهر ايلام مركز اين استان شد و روز به روز توسعه پيدا كرد . پس از اين تاريخ به تدريج به دليل مهاجرت روستاييان به شهرها ، شهرهاى ديگرى در استان به وجود آمد . شهرهاى مهران ، دهلران ، دره شهر ، آبدانان ، ايوان ، سرابله ، بدره ، چوار ، موسيان ، زرين آباد ، قلعه دره ، ميمه و لومار مهمترين شهرهاى استان را تشكيل مىدهند . شهرهاى ديگرى در استان وجود دارند كه امكانات شهرى آنها هنوز توسعه نيافته است .
موقعيت شهرهاى مهم استان ايلام بر اساس تقسيمات كشورى سال 1375 استـان ايـــلام داراى 7 شهرستان ، 17 بخش و 36 دهستان مىباشد كه هر يك از اين شهرستانها به اختصار معرفى مىشوند .

شهرستان ايلام
مركز اين شهرستان شهر ايلام است كه در دشت ميانكوهى دهبالا (ديوالا) ايجاد شده است . اين شهر قبلا" حسين آباد نام داشته كه در سال 1308 فرهنگستان ايران نام ايلام را براى اين شهر نوبنياد برگزيد . بررسى آثار مكشوفه از قبرستانها و محوطه هاى باستانى در محدوده ى شهر ايلام نشان مىدهد كه اين شهر در دوران تاريخى از سكونت گاههاى مهم بوده است . در برخى منابع به شهر رذ يا ردين اشاره شده كه تا قرون اوليه ى اسلامى در اين منطقه مورد توجه بوده است .
جمعيت شهرستان ايلام طبق سرشمارى 1370 ، 203 هزار نفر بوده است . بخشهاى اين شهرستان عبارتند از : چوار و مركزى . گردشگاههاى مهمى در اين شهرستان وجود دارند كه مهمترين آنها عبارتند از : پارك جنگلى چگاسبز ، دره ى ارغوان ، ناحيه ى كوهستانى سيوان ، دره ى دالاب و دره ى زيباى ميشخاص . در سالهاى اخير با تأسيس مراكز آموزش عالى از جمله دانشگاه ايلام ، دانشگاه پيام نور ، دانشگاه آزاد اسلامى ، مركز آموزش مديريت دولتى ، مركز آموزش عالى فرهنگيان و مراكز تربيت معلم و فنى و حرفهاى شرايط مساعدى براى فعاليتهاى آموزشى و پژوهشى در استان به وجود آمده است .
بخش چوار
مركز اين بخش شهر زيباى چوار است كه در دشت حاصلخيز چوار ايجاد شده است . به نظر مىرسد چوار در دنياى باستان يك چهارراه ارتباطى بوده باشد . چرا كه مسيرهاى ارتباطى اين بخش را به سمت ايلام فعلى ، شيروان باستان و از ناحيه غربى از طريق روستاى مورت به قلعه ى معروف پاقلاع و سپس به سمت منطقه ى باستانى گنجوان امتداد دارد . گنجوان در نزديكى مرز با عراق واقع شده است و داراى آثار مهم باستانى است . از جمله ى اين آثار مىتوان به قلعه ى بسيار مستحكم تاريخى چكربولى اشاره نمود . ديگر آثار باستانى چوار عبارتند از : قلعهى مهم پشت قلعه يا قلاع ، محوطه باستانى چمژيه و محوطه باستانى چوار . بقعه ى حاجى بختيار از جمله زيارتگاههاى مهم اين بخش است .
 
پشت قلعهى چوار (قلاع)
دره ى دالاب ، ناحيه ى تجريان و جنگلهاى آبزا در دامنه ى غربى شرهزول از جمله تفرجگاههاى طبيعى بخش چوار مىباشند .
آثار باستانى و تاريخى شهرستان ايلام
آثار متعددى از قلعه ها ، محوطه ها و تپه هاى باستانى در شهرستان ايلام وجود دارند كه به برخى از مهمترين آنها اشاره مىشود .
1 ـ قلعه ى والى در ايلام و مهران
2 ـ محوطه ى باستانى باخه نام در جنوب شهر ايلام
3 ـ تپه ى باستانى ميل در روستاى چالسرا
4 ـ قلعه و ديوار تاريخى اسماعيل خان بر فراز كوه مانشت
5 ـ محوطه ى باستانى بردبال در روستاى چنارباشى بخش حومه ايلام
 

شهرستان ايوان
ايوان شمالىترين شهرستان استان ايلام مىباشد كه مركز آن شهر زيباى ايوان است . ايوان در دشت حاصلخيز ايوان ايجاد شده است . رودخانه گنگير از اين دشت مىگذرد و آنرا مشروب مىسازد . ايوان در حد فاصل دو رشته كوه بانكول و شرهزول قرار گرفته است . مهمترين گردشگاههاى اين شهرستان عبارتند از : اردوگاه تفريحى خوران ، دره ى دراز سراب ايوان ، غار طلسم ، دره هاى زيباى شرهزول. زيارتگاههاى واقع در اين شهرستان : امامزاده عبدالله و بقعه ى حاجىحاضر مىباشند كه هر ساله پذيراى زائران زيادى از نواحى استان هستند .
آثار تاريخى
برخى از آثار تاريخى اين شهرستان عبارتند از :
1 ـ آتشكدهى سه پا
2 ـ طاق شيرين و فرهاد
3 ـ آثار تاريخى كوشك
4 ـ تپه هاى باستانى نرگسى ، زرنه و ...

شهرستان شيروان و چرداول
شهرستان شيروان و چرداول در قسمت شمال شرقى استان واقع شده است و از سه بخش شيروان ، مركزى (چرداول ـ آسمان آباد) و هليلان تشكيل شده است .
مركز اين شهرستان شهر نوبنياد سرابله است كه در سال 1362 به عنوان مركز شهرستان انتخاب شده و با سرعت در حال توسعه مىباشد . كوههاى «لنه» و «چرمين» و رودخانه ى سيمره با شعباتش شاخصهاى طبيعى اين شهرستان را تشكيل مىدهند .
رودخانه ى سيمره با شعباتش ؛ يعنى زنجيره و شيروان ، عامل عمده در توسعهى كشاورزى منطقه محسوب مىگردد . به دليل شرايط مساعد طبيعى نواحى پيرامون رودخانه سيمره از قديم الايام محل و جايگاه سكونت انسانها بوده است به طورى كه امروزه آثار تاريخى متعددى مربوط به دوران گذشته در مسير اين رودخانه به چشم مىخورد .
برخى از آثار تاريخى شهرستان شيروان و چرداول عبارتند از :
1 ـ پل باستانى بيژنوند يا بيجنوند .
2 ـ تپه باستانى « دو آوان » در نزديكى سرابله
3 ـ قلعه ى هرهقلوس در روستاى موشكان
4 ـ شهر باستانى شيروان يا سيروان در محل روستاى سرابكلان شيروان
5 ـ قلعه و ديوار دفاعى كوه خرمه
6 ـ آثار متعدد در روستاى زنجيره و برخى آثار در نواحى ديگر شهرستان
شيروان و چرداول به دليل وجود منابع آب از نظر كشاورزى داراى موقعيت مناسبى است . در زمينهاى كشاورزى علاوه بر غلات ، نخود و عدس نيز كشت مىشود و محصولات برنج اين شهرستان از نظر كمى و كيفى داراى اهميت مىباشد .
بقعهى عباس شيروان از جمله زيارتگاههاى اين شهرستان است .
شهرستان مهران
اين شهرستان در غرب استان واقع شده و با كشور عراق مرز مشترك دارد . مركز شهرستان مهران شهر زيباى مهران است كه در سال 1309 با تصويب فرهنگستان ايران «مهران» ناميده شد .
شهر مرزى مهران در طول دفاع مقدس چندبار دست به دست شد و بر اثر تجاوز دشمن به كلى ويران گرديد . اين شهر در تاريخ دهم تير ماه 1365 طى عمليات غرور آفرين كربلاى يك با همت و ايثارگرى فرزندان اين آب و خاك آزاد شد و بلافاصله كار بازسازى آن آغاز گرديد . تلاش و همت مردم موجب گرديد تا امروزه مهران به عنوان يكى از شهرهاى مهم و زيباى استان در آيد .
رودخانه كنجانچم و سدى كه بر روى آن زده شده عامل عمده ى آبادانى مهران به حساب مىآيد . بيشتر زمينهاى حاصلخيز مهران با بهره گيرى از آب اين رودخانه و چاههاى حفر شده آبيارى مىشود و كشت آبى بيشتر در دشت مهران متداول است . گندم ، جو ، خرما و صيفىجات مهمترين محصولات كشاورزى اين شهرستان را تشكيل مىدهند .
بقاع امامزاده حسن و ابراهيم قتال در مهران واقع شده و زيارتگاه عمدهى مردم منطقه و استان است . برخى محوطه ها و آثار تاريخى مهران عبارتند از : تپه ى باستانى ، چگاآهوان، تپه باستانى سيدحسن ، آثارى در چنگوله و ...
اين شهرستان داراى سه بخش صالح آباد ، ملكشاهى ، مركزى است .
بخش صالح آباد
در دشت صالح آباد (هيژدانه) بارگاه امامزاده على صالح ساخته شده كه هر ساله زائران بيشمارى از نواحى استان و استانهاى همجوار را پذيرا مىباشد .
محصولات عمده ى كشاورزى اين بخش گندم و جو مىباشد كه بيشتر بصورت ديم كشت مىشوند .
بر روى رودخانه ى كنجانچم در نزديكى روستاى گلان سدى ساخته شده كه مىتواند عامل عمدهى توسعه كشاورزى در اين منطقه باشد .
برخى آثار تاريخى و باستانى اين بخش عبارتند از :
1 ـ تپه ى باستانى صالح آباد
2 ـ تپه ى باستانى سرنى
3 ـ محوطه ى باستانى كانگنبد
4 ـ سنگ نوشته ى دورهى واليان در ناحيه ى تخت خان و ...
بخش ملكشاهى
مركز بخش ملكشاهى اركواز (قلعه دره) مىباشد كه از به هم پيوستن چند روستا شهرى كوچك و زيبا بنياد شده است . بيشتر جمعيت بخش در روستاها متمركز هستند . اهميت اين بخش بيشتر به سبب دام و دامپرورى است ؛ هر چند مردم منطقه به كارهاى كشاورزى نيز اشتغال دارند . بقعه ى امامزاده پيرمحمد (محمد عابد) از جمله زيارتگاههاى مهم استان است كه در اين بخش واقع شده است .
برخى آثار تاريخى اين بخش عبارتند از :
1 ـ سنگ نوشته ى آشورى در روستاى گلگل و متعلق به عصر آشوريان
2 ـ قلعه ى تاريخى در روستاى قلعه جوق
شهرستان دهلران
دهلران در جنوب استان ايلام واقع شده و مركز آن شهر دهلران است . اين شهر در حاشيه ى غربى سلسله جبال زاگرس و در دشت وسيع دهلران ايجاد شده است . ارتفاعات ديناركوه در شمال و شمال شرقى اين شهرستان و در حد فاصل دو شهرستان آبدانان و دهلران امتداد يافته است .
قسمت عمده ى مساحت شهرستان دهلران را دشت تشكيل مىدهد كه داراى زمينهاى حاصلخيز براى فعاليتهاى كشاورزى است .
شهرستان دهلران در طول جنگ تحميلى مورد هجوم دشمن قرار گرفت و قسمت عمده اى از شهر و روستاهاى آن تخريب گرديد . پس از آزادى نواحى دهلران از چنگ نيروهاى عراقى كار بازسازى شهرها و روستاهاى اين شهرستان آغاز گرديد ، به طورى كه امروزه شهرهاى دهلران و موسيان و تمام روستاهاى تخريب شده به زيبايى بازسازى شده اند . يك واحد دانشگاه پيامنور در اين شهرستان فعاليت آموزشى دارد .
اين شهرستان داراى سه بخش موسيان ، زرينآباد و مركزى است .
بخش موسيان
بخش موسيان در جنوب غربى شهر دهلران واقع شده است . شهر موسيان مركز اين بخش در طول دفاع مقدس به تصرف نيروهاى عراقى درآمد و كليهى اماكن و تأسيسات شهر تخريب گرديد . موسيان و روستاهاى تابعه پس از جنگ و اتمام كار بازسازى در جهت توسعه فعاليتهاى كشاورزى رونق پيدا كرده است ؛ به طورى كه امروزه قسمت عمده اى از محصولات كشاورزى استان را توليد مىكند . محصولات جاليزى موسيان به استانهاى همجوار صادر مىگردد .
تپههاى موسيان ، علىكش و بزمرده از جمله تپههاى باستانى منطقهى موسيان هستند كه

( 38 )
داراى قدمت 10000 ساله مىباشند .
موسيان داراى منابع نفت و گاز مىباشد و در حال حاضر از چند چاه نفت منطقه بهرهبردارى مىشود.
بخش زرينآباد
زرينآباد از بخشهاى مهم شهرستان دهلران مىباشد كه از دو منطقه مهم پهله و ميمه تشكيل يافته است . پهله مركز بخش زرينآباد است . در اين بخش رودخانه ى ميمه كه از دامنه هاى كبيركوه سرچشمه گرفته است جريان دارد . آثار تاريخى متعدد و مهمى در اين بخش وجود دارد كه از جملهى اين آثار مىتوان به قلعهى شهاق ، قلعهى ميمه ، محوطهى باستانى « چك دوستعلى » اشاره نمود . فعاليت عمدهى مردم اين بخش دامپرورى و كشاورزى است .








قلعهى ميمه و شهر ميمهى زرينآباد
غار خفاش : غار خفاش در شمال شرقى شهر دهلران و در فاصله 3 كيلومترى اين شهر واقع شده است . غار با دهليز وسيع و شاخههاى متعددش زيستگاه عمدهى ميليونها
( 39 )
خفاش مىباشد .
چشمه ى قير : در دامنهى غار خفاش چشمه ى قير طبيعى جارى است كه بر اساس منابع تاريخى در گذشته مورد استفاده قرار گرفته است و براى قيراندود پشتبامها به شهرهاى ديگر از جمله تهران فرستاده شده است .
چشمه آب گرم دهلران : در شمال شهر دهلران و در دامنهى غار خفاش ، چشمه ى آب گرم و معدنى جارى است كه گوگردى است و براى معالجهى بيماريهاى رماتيسمى مناسب است . اخيرا" به منظور استفادهى مناسب و بهداشتى از آبگرم دهلران تاسيساتى در محل ايجاد شده است .
زيارتگاهها : بقاع متبركه متعددى در شهرستان دهلران قرار دارند كه معمارى برخى از اين بقعهها به عصر سلجوقيان مىرسد . بقاع سيد اكبر در دهلران ، عباس در دشت عباس ، سيد ابراهيم و سيد فخرالدين نيز در زرينآباد قرار دارند . اين بقاع هر ساله پذيراى زائران متعددى از نقاط مختلف استان و منطقه مىباشند .
شهرستان درهشهر
شهرستان درهشهر در دامنه هاى شرقى رشته كوه عظيم كبيركوه واقع شده است . بيشتر مناطق و نواحى اين شهرستان تاريخى است و دليل وجود اين آثار و محوطههاى باستانى ، شرايط مطلوب اقليمى و جغرافيايى خصوصا" رودخانه پرآب سيمره مىباشد كه به موازات كبيركوه به عنوان يك پديدهى مهم جغرافيايى جريان دارد .
مركز اين شهرستان شهر زيباى درهشهر است كه در درهى درهشهر بركنار شهر باستانى صيمره بنا گرديده است .
صيمره از جمله شهرهاى عمدهى دورهى ساسانى و قرون اوليهى اسلامى است كه برخى از آثار و بناهاى اين شهر باستانى هنوز پابرجاست . در سالهاى اخير هيئتهاى

( 40 )
باستانشناسى داخلى فعاليت كاوش و تحقيق را در اين منطقه آغاز كردهاند تا بتوانند در آينده اطلاعات جامع و علمى در زمينه موقعيت گذشته اين شهر به دست آيد . درهشهر داراى دو بخش بدره و مركزى است .










يكى از بناهاى شهر باستانى صيمره
بخش بدره
مركز بخش بدره شهر زيبا و نوبنياد آبهر است كه در دامنهى ناحيهى كوهستانى كبيركوه واقع شده است . در اين بخش آثار متعددى از دورههاى مختلف تاريخى به چشم مىخورد . از جمله اين آثار مىتوان به قلعه كُلم ، آثار شهر پلكانى دَروَن و سَربَند در دره درون ، آثار شهر باستانى لارت ، آثار ويرانههاى يك محوطهى باستانى در درهى زرانگوش و ... اشاره نمود .
بقاع و جابر زيارتگاههاى اين بخش هستند .

( 41 )
منطقهى ماژين
منطقهى ماژين يكى از نواحى مهم شهرستان درهشهر است كه در حد فاصل رودخانه سيمره و رشته كبيركوه واقع شده و داراى آثار متعدد تاريخى است ؛ از جمله محوطهى باستانى درهى كولكنى ، محوطهى باستانى ماژين و آثار بقعهى معين صالح يا ماىصالح با گچبرىهاى زيبا .
فعاليت كشاورزى در شهرستان درهشهر
به دليل وجود زمينهاى حاصلخيز و منابع آب كافى كشاورزى در شهرستان درهشهر داراى رونق مىباشد . پمپاژ آب از رودخانه ى سيمره موجب شده تا زمينهاى حاشيهاى اين رودخانه زير كشت محصولات جاليزى قرار گيرد . هر ساله مقدار قابل توجهى محصولات جاليزى و غلات از اين زمينها توليد مىشود كه به شهرهاى پيرامونى در استانهاى همجوار صادر مىگردد .
آثار باستانى و تاريخى شهرستان درهشهر
1 ـ شهر باستانى صيمره (درهشهر فعلى)
2 ـ آثار شهر باستانى در منطقه هومان درهشهر
3 ـ آثار سكونتگاه باستانى در درهى سيكان
4 ـ آثار قلعه و بناهايى در تنگ بهرام چوبين
5 ـ قلعهاى مربوط به دورهى قاجاريه در دره شيخمكان و برخى آثار دوره تاريخى در اين دره .
پلهاى باستانى منطقه درهشهر
دو پل مهم تاريخى در منطقهى درهشهر بر روى رودخانه ى سيمره از دوران باستان باقى مانده كه از نظر قدمت و سابقه تاريخى داراى اهميت مىباشند . يكى پل

( 42 )
گاوميشان است كه در نزديكى شهر پلدختر از دوره ساسانى و قرون اوليهى اسلامى باقى مانده است و از شاهكارهاى مهم معمارى پلهاى باستانى است . فاصله دهنهى اصلى پل 34 متر است .
ديگرى پل « چمآب برده » مىباشد كه در فاصله 4 كيلومترى شهر درهشهر و در منطقه هومان از گذشته باقى مانده است . مصالح به كار رفته و سبك معمارى پل ، قدمت و عظمت آن را مىرساند و از جمله پلهاى دوره ساسانى و قرون اوليه اسلامى است .







پل باستانى گاوميشان
رودخانهها
1 ـ رودخانه ى سيمره : كه شاخه اصلى آن از منطقهى كوهستانى الوند در جنوب استان همدان سرچشمه گرفته پس از عبور از استان كرمانشاه در حد فاصل استانهاى ايلام و لرستان جريان دارد و مرز طبيعى ايلام و لرستان را تشكيل مىدهد . سيمره رودخانهاى تاريخى است كه در خوزستان به نام كرخه معروف است . بيشتر آثار تاريخى منطقه در نزديكى اين رودخانه و در درههاى كبيركوه كه فاصله چندانى با رودخانه ندارد از گذشته باقى مانده است .

( 43 )
2 ـ رودخانه كُلم : اين رودخانه از دامنه كبيركوه سرچشمه گرفته و پس از عبور از دره زيبا و مصفاى كلم وارد سيمره مىشود .
3 ـ رودخانه سيكان و درهشهر : اين رودها نيز از دامنه كبيركوه سرچشمه گرفتهاند و پس از طى مسافتى كوتاه در شرق كبيركوه به سيمره مىپيوندند .
4 ـ رودخانه ماژين ، ماژين نيز در بخش ماژين جريان دارد و به سيمره مىريزد .
شهرستان آبدانان
اين شهرستان در حد فاصل دو رشته كوه ديناركوه و كبيركوه واقع شده و مركز آن شهر زيباى آبدانان مىباشد . اين شهر در دامنه جنوب غربى كبيركوه و بركنار سرچشمه سراب آبدانان ايجاد شده است . منطقهى آبدانان از نظر كشاورزى و دامدارى اهميت دارد كه بيشتر به صورت سنتى انجام مىشود .
بقعهى امامزاده سيد صلاحالدين محمد با گنبد زيبا و بلند و نيز با سبك معمارى عصر سلجوقيان در حاشيه شهر آبدانان قرار دارد و هر ساله پذيراى تعداد زيادى از زائران مىباشد .







بقعهى سيد صلاحالدين محمد آبدانان

( 44 )
آبدانان داراى دو بخش مورمورى و مركزى است كه بيشتر از نظر فعاليتهاى كشاورزى و دامپرورى حائز اهميت مىباشند . درياچههاى دوگانه سياهگاو از جمله پديدههاى طبيعى منطقه مىباشند .
آثار تاريخى و باستانى شهرستان آبدانان
1 ـ ساختمان زيبا و كمنظير « هزار در » واقع در داخل شهر آبدانان
2 ـ پشتقلعه با ديوارهاى بلند و پهن با معمارى عصر ساسانى







پشت قلعه آبدانان
3 ـ قلعه هزارانى
4 ـ بقاياى شهر جوليان
زيارتگاهها
1 ـ بقعهى سيد صلاحالدين محمد
2 ـ بقعهى منصور بوالحسن
3 ـ بقعهى شيخ پيرمحمد
4 ـ بقاع بازيد و عبدالرحيم

( 45 )
بخش سوم
آشنايى با ويژگيهاى اقتصادى استان ايلام
مقدمه : كشاورزى و دامپرورى دو بخش عمدهى از فعاليتهاى اقتصادى استان است . زمينهاى حاصلخيز كشاورزى ، منابع آب ، پوشش گياهى و جنگلى ، شرايط مناسب اقليمى ، نزديك بودن قشلاق و ييلاق و ... زمينه را براى پيشرفت همهجانبهى اقتصادى استان فراهم ساخته است ؛ هر چند بهرهبردارى از منابع غنى نفت و گاز ، كانها و معادن و ايجاد صنايع وابسته به كشاورزى و دامپرورى مىتواند روند توسعه و تحول را در بخش صنعت سرعت بخشد . نظر به اين موارد استان ايلام داراى استعدادهاى خاص براى توسعه همه جانبهى اقتصادى است .
1 ـ كشاورزى
حدود 53 مساحت استان كوهستانى است ؛ بنابراين زمينهاى مورد استفاده در بخش كشاورزى شامل دشتهاى ميانكوهى ، كوهپايه ها ، حاشيه رودخانهها و زمينهاى زراعى محدود در درههاى كوهستانى است ؛ علاوه بر آن دشتهاى مهم گرمسيرى حاشيهى غربى و جنوب غربى استان شامل: هيژدانه ، اميرآباد ، مهران ، موسيان ، دهلران و دشت عباس امروزه مورد استفادهى فعاليتهاى كشاورزى است و در سالهاى اخير توسعه يافته است .
اراضى كشاورزى به دو صورت آبى و ديم مورد بهرهبردارى قرار مىگيرد كه زمينهاى ديم به نسبت بيشتر از زمينهاى آبى است . كشاورزى در استان هم به صورت سنتى و هم با استفاده از ماشينآلات كشاورزى و به شيوهاى علمى صورت مىپذيرد .
گندم ، جو ، نخود بيشتر به صورت ديم كشت مىشود و زمينهاى آبى به كشت برنج ، گندم ، صيفىجات و باغدارى اختصاص يافته است . مساحت زمينهاى زير كشت

( 46 )
استان حدود 200 هزار هكتار است .
باغدارى : فعاليت باغدارى در استان نسبت به ساير استانهاى كشور پيشرفت نداشته است ولى بسيارى از نواحى استان براى توسعه باغدارى ميوه مناسب است . در حال حاضر درهى ميشخاص در شهرستان ايلام ، دره كلم در بخش بدره ، روستاهاى حومه ايلام ، برخى نواحى شيروان و چرداول ، ميمهى زرينآباد و مناطق ملكشاهى و آبدانان به فعاليتهاى باغدارى اختصاص يافته كه محصول گردو نسبت به ساير ميوهها رونق بيشترى پيدا كرده و داراى ارزش اقتصادى است نخيلات و مركبات نيز به صورت محدود در شهرستان مهران كشت مىشود .
برنجكارى : به دليل اقتصادى بودن محصول برنج ، قسمت عمده اى از زمينهاى آبى مناطق شيروان ، چرداول ، بدره ، درهشهر ، آبدانان و ايوان به كشت شلتوك اختصاص يافته است و هر ساله مقدار قابل توجهى برنج از شاليزارهاى استان به دست مىآيد .








شاليزارهاى استان
كشت ذرت : ذرت در زمينهاى حاصلخيز دشت عباس بصورت گسترده و در ساير
( 47 )
نواحى استان كه داراى آب كافى است بصورت محدود كشت مىشود و از نظر اقتصادى داراى اهميت مىباشد .
صيفىجات : كشت محصولات جاليزى و صيفىجات نيز در بيشتر نواحى استان رواج دارد و هر ساله مقدار قابل توجهى محصول جاليزى بدست مىآيد كه در بازارهاى استان و ديگر استانهاى همجوار عرضه مىگردد .
حاشيهى رودخانه ى سيمره در شهرستانهاى درهشهر و شيروان و چرداول ، دشت عباس دهلران ، دشت ميانكوهى ايوان بيشترين سهم در كشت محصولات جاليزى و صيفىجات در استان را دارا مىباشند .
2 ـ دام و دامپرورى در استان ايلام
شرايط مساعد طبيعى ، پوشش گياهى و مرتعى و نزديكى قشلاق و ييلاق در استان موجب شده تا از قديمالايام دامپرورى و پرورش دام در استان رونق داشته باشد . به دليل شرايط مناسب فوق و نياز مبرم به فرآوردههاى دامى دام و دامپرورى به شيوههاى سنتى و صنعتى بطور گسترده رونق پيدا كرده است .
گسترش فعاليت دامپرورى موجب شده تا قسمت عمده اى از فرآوردههاى دامى به استانهاى ديگر كشور صادر شود . برنامهريزى براى توسعهى دامپرورى و ايجاد تأسيسات صنعتى براى تبديل فرآوردههاى دامى مىتواند قسمت عمده اى از مشكل بيكارى استان را حل نمايد .
دشتهاى گرمسيرى غرب و جنوب غربى استان همه ساله پذيراى كوچنشينان استان و ديگر استانهاى كشور است كه قشلاق خود را در اين نواحى سپرى مىكنند .
زنبوردارى : قسمت عمدهى مناطق استان كوهستانى است لذا تنهى درختان جنگلى كهنسال ، رگههاى سنگى كوهستان و ... محل و جايگاه مناسبى براى زندگى زنبور عسل

( 48 )
است . عسل طبيعى نواحى كوهستانى استان در گذشته داراى اهميت بوده است . امروزه به دليل توسعهى زنبوردارى علمى و آموزش زنبورداران و تبديل كندوهاى سنتى به كندوهاى جديد اين بخش اقتصادى در استان توسعه پيدا كرده به طورى كه قسمت عمدهى توليدات عسل استان به ديگر نواحى كشور صادر مىشود .
كيفيت عسل توليدى با رطوبت 7 درصد در حد بسيار مطلوبى است و در سطح كشور شهرت پيدا كرده است .
تعداد كندوهاى عسل زنبورداران استان حدود ...... عدد است و روند افزايش تعداد كندو چشمگير است .
صنايع و معادن
الف : صنايع
بررسى سيماى اقتصادى استان نشان مىدهد كه صنعت ايلام نوپاست و به دليل شرايط و موقعيت منطقه پيشرفت چشمگيرى نسبت به تحولات صنعتى كشور نداشته است . بعد از پيروزى انقلاب اسلامى خصوصا" پس از پايان جنگ تحميلى تلاش عمده اى براى ايجاد واحدهاى صنعتى در استان صورت گرفته است .
صنايع استان به دو دسته عمده تقسيم مىشود : 1 ـ صنايع دستى 2 ـ صنايع ماشينى
صنايع دستى : ساكنان استان ايلام از قديمالايام با صنايع دستى آشنا بودهاند چرا كه قسمت عمده اى از وسائل مورد نياز آنها از جمله سياهچادر ، جاجيم ، گليم ، نمد ، قالى، گيوه و وسائل چوبى در زندگى كوچنشينى مورد استفاده قرار دادهاند .
امروزه واحدهاى تحت پوشش سازمان بهزيستى ، شركت سهامى فرش ، جهاد سازندگى ، صنايع دستى استان و برخى موسسات ديگر اقدام به تأسيس كارگاههاى فرش ، گليم گل برجسته و قاليچه نمودهاند كه با حمايت دولت اين صنعت در حال

( 49 )
گسترش است ، برخى خانوادههاى روستايى نيز به طور پراكنده اقدام به بافت قالى نمودهاند . نمدمالى ، جاجيم و قالى نيز در واحدهاى كوچك شهرها و بخشهاى استان متداول است .
گليم گل برجسته ايلامى بسيار زيباست و در كشور شهرت دارد .








گليم گُل برجسته
صنايع ماشينى : در استان ايلام واحدهاى توليدى و صنعتى متعددى ايجاد شده است كه نسبت به ساير استانهاى كشور چشمگير نيست .
شهركهاى صنعتى
در سالهاى اخير در برخى شهرهاى استان شهركهاى صنعتى ايجاد شده است . هدف از ايجاد اين شهركها ، متمركز شدن واحدهاى كارگاهى و كارخانهها و كنترل كمى و كيفى اين واحدهاست . مهمترين شهرك صنعتى استان در شهرستان ايلام ايجاد شده است كه در حال حاضر ..... واحد توليدى از جمله كشتارگاه بزرگ صنعتى ايلام در آن فعاليت دارد .

( 50 )
كارخانه سيمان ايلام : مهمترين واحد صنعتى استان كارخانه سيمان ايلام است كه در سال 1377 افتتاح و مورد بهرهبردارى قرار گرفت . ظرفيت اين كارخانه كه در شهرستان شيروان و چرداول احداث گرديده است 2000 تن مىباشد .
مهمترين واحدهاى توليدى استان عبارتند از :
ـ كارخانههاى آرد ايلام و درهشهر
ـ شركت توليدى نخ ايلام
ـ توليدى سُرنگ
ـ گونى بافى
ـ كشتارگاه طيور
ـ توليدى ماكارونى ، كيك و كلوچه و انواع شيرينى
ـ واحدهاى تورچ و انبرهاى جوشكارى و قطعات الكتريكى
ـ كارخانهى توليدى اسيد تانيك ، گاليك ، پيروگالول و عصاره شيرين بيان و مواد پاك كننده كه فرآوردههاى آن به خارج از كشور صادر مىگردد .
ـ كارخانهى آجر ماشينى و تعدادى كارگاههاى توليد شن و ماسه
ـ كارخانهى پالايش سقز و تعدادى واحدهاى توليدى ديگر در سطح استان









يكى از واحدهاى توليدى ايلام

( 51 )
ب : معادن
تا قبل از پيروزى انقلاب اسلامى به صورت سنتى برخى از معادن مورد بهرهبردارى قرار گرفته بود اما در سالهاى اخير خصوصا" پس از پايان جنگ تحميلى تلاشهايى براى شناسايى و كشف معادن مختلف در استان صورت پذيرفته است . برخى از منابعى كه تا كنون شناسايى و يا مورد بهرهبردارى قرار گرفته است عبارتند از :
1 ـ منابع نفت و گاز كه به صورت محدود در شهرستان دهلران استخراج و از طريق استان خوزستان به واحدهاى تصفيه منتقل مىشود . چاههاى نفت در برخى مناطق ديگر حفر شده و وجود نفت محرز گرديده ، اما مورد بهرهبردارى قرار نگرفته است .
2 ـ انواع سنگهاى گچ ، آهك كه در واحدهاى مربوطه مورد بهرهبردارى قرار گرفته است.
3 ـ گوگرد در شهرستان آبدانان
4 ـ سنگهاى مرمر ، سيليس و پيريت (سولفور آهن) در برخى مناطق استان شناسايى شده است .
5 ـ كلسيت و دولوميت در هليلان شناسايى شده است .
راهها و رسانههاى ارتباطى
شواهد تاريخى نشانگر آن است كه استان ايلام در گذشته به دليل موقعيت جغرافيايى خاص كه حائل بين فلات مركزى و بينالنهرين بوده است ، در مسير ارتباطى قرار داشته و از اهميت برجستهاى برخوردار بوده است . اينك به دليل از بين رفتن آن شرايط ، در بن بستى جغرافيايى قرار گرفته و در مسير راههاى پر رفت و آمد كشور نيست ، علاوه بر اين گسترش شبكهى راهها در استان به دليل كوهستانى بودن با مشكلاتى روبروست .

( 52 )
راههايى كه استان را به استانهاى همجوار وصل نمايد عبارتند از :
1 ـ جادهى اصلى ايلام به كرمانشاه كه اخيرا" با ايجاد تونل آزادى مسافت ايلام به كرمانشاه كاهش پيدا كرده است ؛ هر چند هنوز راه اصلى آن به اتمام نرسيده است .
2 ـ جادهى آسفالتهى ايلام ، درهشهر ، پل دختر در استان لرستان كه از كيفيت مطلوبى برخوردار نيست .
3 ـ جادهى آسفالتهى ايلام ، مهران ، دهلران ، انديمشك كه داراى عرض كم و غير استاندارد است .
اخيرا" اقداماتى صورت پذيرفته تا با ايجاد جاده جديد در مسير ايلام به صالحآباد كه به نام بزرگراه كربلا معروف است ، گردنهها حذف شوند و مسافت اين راه نزديكتر شود . عمليات ايجاد اين راه مهم ارتباطى ادامه دارد و از طرحهاى مهم راهسازى استان محسوب مىگردد .
صدا و سيما
در سالهاى اخير تلاشهاى گستردهاى در جهت توسعه رسانههاى ارتباطى در استان صورت پذيرفته است . ايجاد شبكههاى راديويى و تلويزيونى با نصب رلهها و فرستندههاى مختلف در استان موجب شد تا اكثر اهالى استان از برنامههاى صدا و سيماى جمهورى اسلامى ايران و برنامههاى استانى استفاده نمايند .
امور مخابراتى
هماهنگ با پيشرفت امور مخابراتى در جهان و كشور استان ايلام نيز بعد از پيروزى انقلاب اسلامى رشد و توسعه چشمگيرى داشته است . به طورى كه تلفنهايى كه در اختيار مردم استان قرار داده شده از مرز تلفن گذشته است . همچنين استان به شبكه ارتباطى جهانى (اينترنت تأپتأتپا) وصل شده است .

( 53 )
مطبوعات
بيشتر مطبوعات كشور در استان توزيع مىگردد و چهار هفتهنامه نيز در استان منتشر مىگردد كه حركتى مناسب در جهت اطلاعرسانى تلقى مىگردد .
همچنين 34 كتابخانهى عمومى با بيش از 155000 جلد كتاب در نواحى مختلف استان فعاليت دارند .

















( 54 )
منابع و مآخذ
1 ـ بلاذرى ، احمد بن يحيى ، فتوحالبلدان ، ترجمه آذرتاش آذرنوش ، سروش ، 1364
2 ـ بيات ، عزيزاله ، كليات جغرافياى طبيعى و تاريخى ايران ، امير كبير ، 1367
3 ـ پيرآميه ، تاريخ عيلام ، ترجمهى شيرين بيانى ، انتشارات دانشگاه تهران 1372
4 ـ دوبد ، بارون ، سفرنامه لرستان و خوزستان ، ترجمه محمدحسين آريا ، انتشارات علمى و فرهنگى 1371
5 ـ ساكى ، علىمحمد ، جغرافياى تاريخى و تاريخ لرستان ، كتابفروشى محمدى خرمآباد 1343
6 ـ شيخالاسلامى ، وحيد و ... روش آموزش جغرافيا ، شركت چاپ و نشر ايران ، كد 6016
7 ـ صفىنژاد ، جواد ، مبانى جغرافياى انسانى ، دانشگاه تهران ، 1366
8 ـ فرجى ، عبدالرضا و ... ، جغرافياى كامل ايران ، شركت چاپ و نشر ايران ، چاپ اول 1366
9 ـ كامران ، جورج ، ايران در سپيدهدم تاريخ ، ترجمهى حسن انوشه ، انتشارات علمى و فرهنگى ، 1374
10 ـ گروه جغرافيا ، جغرافياى استان ايلام ، شركت چاپ و نشر كتابهاى درسى ايران ، كد 14|237
11 ـ گنجى ، محمدحسن ، جغرافيا در ايران از دارالفنون تا انقلاب اسلامى ، انتشارات آستان قدس رضوى
12 ـ مجيدزاده ، يوسف ، تاريخ و تمدن ايلام ، مركز نشر دانشگاهى
13 ـ محموديان ، حبيباله ، راهها و معابر باستانى غرب زاگرس در دوران پارت و ساسانى ، سبز رويش ، 1377
14 ـ محموديان ، حبيباله ، بررسى آثار برنزى ايلام و لرستان در هزاره اول قبل از ميلاد سبز رويش ، 1377
15 ـ محمودى ، فرجالله و ... جغرافياى ايران چاپ و نشر كتابهاى درسى ايران ، 1376
16 ـ نشريات آمارى سازمان برنامه و بودجه ايلام
17 ـ نشريات اداره كل صنايع استان ايلام
18 ـ نشريات اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامى استان ايلام
19 ـ جزوات روش تدريس جغرافيا ، مركز تربيت معلم شهيد مدرس ايلام